Wywiad z Szymonem Wydrą  (Gala)

Czy wiesz, jak wygląda wydra?

No pewnie. Futerkowe zwierzątko, takie krnąbrne i niesforne. Jak ja.

Czego nie robiłeś w życiu?

Starałem się imać różnych prac, żeby sobie nie pluć w brodę, że czegoś nie spróbowałem. Nie robiłem rzeczy, których bym się wstydził. Nie kradłem.

Z wykształcenia jesteś technikiem?

Technikiem mechanikiem. Eksploatacja maszyn, urządzeń mechanicznych i inne takie rzeczy.

To Cię interesowało?

Kompletny przypadek. W jednej ze szkół średnich zrezygnowano z moich usług i poszedłem do technikum. Tam najlepiej z całej szkoły zdałem maturę.

Pracowałeś jako instruktor muzyczny?

Pracowałem w Domu Kultury Borki. Prowadziłem zespoły muzyczne. Organizowałem imprezy, koncerty. Radom to miasto bardzo biedne, nie ma z czego żyć. Kiedy dostałem tę propozycję pracy, chętnie się zgodziłem. Zarabiałem niewiele, starczało na bilet autobusowy, jakieś książki. To nauczyło mnie pokory. I szacunku dla każdej pracy.

Byłeś pracownikiem firmy Levi's. Sprzedawałeś spodnie?

Przyjechałem do Warszawy, szukałem pracy i trafiła mi się robota  w dystrybucji ubrań. Rozsyłałem je po kraju, segregowałem. Jeździłem wózkiem widłowym.

Byłeś też serwisantem mebli biurowych.

W hotelach, biurach, firmach skręcałem meble.

A sprzedawcą w sklepie spożywczo-monopolowym?

Też byłem. I ochroniarzem. Potraktowali mnie prądem z paralizatora, bo był napad na sklep. Nie warto leżeć w śniegu za 2,70 za godzinę.

Ty - muzyk, gitarzysta klasyczny - jeździłeś na wózku widłowym, skręcałeś meble. Nie odczuwałeś tego, jako straty czasu?

Wymyślałem wtedy piosenki, więc nie traciłem czasu.

W te różne prace uciekałeś przed ojcem i domem?

To program IDOL rozdmuchał moje problemy z ojcem. Ludzie myśleli, że się nożami rzucaliśmy. On chciał dla mnie dobrze. Nie zawsze we mnie wierzył. Nie pozwalał mi nosić długich włosów. Wyprowadziłem się z domu. Zamieszkałem w suterenie, gdzie nie było ogrzewania. Wodę miałem w garażu, trzeba było przejść przez podwórko. Sufit był tak nisko, że dotykałem go głową, nie mogłem się nawet wyprostować. Było tam tylko łóżko. Otwierasz drzwi, jak do budy dla psa- i hop na posłanie. Chciałem pokazać, że sobie poradzę, nawet w takich warunkach. Ojciec zrozumiał, że nie wrócę. Przyjeżdżał do mnie, siadaliśmy, bo tam nic innego nie można było zrobić, i gadaliśmy.

Mieszkasz z rodzicami?

Mieszkam w starym, przedwojennym drewnianym domku w Radomiu. Zdrowy, tylko zimny. Mam tam swoje płyty, łóżko, stół i mnóstwo haftowanych obrazków. Moja babcia jest hafciarką. W tych obrazach jest tyle finezji. Wyglądają jak malowane.

Mówisz, że muzyka była z Tobą od zawsze?

Jestem gitarzystą klasycznym, mam dyplom. W 1992 roku założyłem zespół Carpe Diem. Jakimś cudem zacząłem śpiewać. Jestem samoukiem.

Zamiast korzystać ze swoich pięciu minut po IDOLU i robić karierę indywidualną, wydajesz płytę z zespołem Carpe Diem, którego nikt nie zna...

Chłopcy są dobrymi muzykami. Wspólnie gramy i tworzymy od kilku lat. Nie mógłbym ich zostawić.

Co lubisz poza muzyką?

Piłkę nożną. Kocham piłkę nożną. Dziadek zabierał mnie na mecze Radomiaka. Grałem w juniorach. Lubię też kobiety, ale nie kolekcjonować je i porzucać. Uczę się od kobiet.

"Muzyka to jedyna rzecz, która mnie nie zdradziła". A kobieta?

Kobieta zdradziła. Byłem kiedyś bardzo zakochany. Ona mnie zostawiła, a muzyka wciąż jest ze mną. Z muzyką jestem wciąż blisko i na ty.

Miałeś powodzenie u kobiet?

Miałem i mam.

Teraz masz kogoś bliskiego?

Nie mam dziewczyny. Jestem w ciągłej podróży. Wydra mieszka w pociągu.

Umiem, potrafię, chcę kochać.

Rozmawiała Dorota Wellman