Dola Idola

Na żywo (lipiec 2002)

Laureaci Idola tuż przed wyrokiem publiczności.

Tacy byli jeszcze wczoraj.

Nikt z nich nie trafił do finału Idola przypadkowo. To konkurs dla amatorów, ale ta czwórka ma już niezły dorobek na koncie. Jacy są naprawdę, kim byli, zanim weszli na scenę – tego dowiedzieliśmy się specjalnie dla Was.

Za kulisami atmosfera coraz bardziej napięta. Każdy kogoś albo czegoś szuka. „Gdzie jest do cholery Tomek?!” – krzyczy stylista. „Kto wziął mój telefon?” – chce wiedzieć Paulina Jaskólska. Do wejścia na wizję została już tylko godzina. „Mam złe przeczucia” – mówi Ewelina Flinta. „Czuję, że dzisiaj ja odpadnę.” „Chyba zwariowałaś” – uspokaja ją Szymon Wydra. „Wyglądasz jak anioł i tak samo śpiewasz. Poza tym jesteś dobrym człowiekiem. Odpadnę ja albo Alicja.” Mała, bo tak uczestnicy i cała ekipa nazywają Alicję Janosz, nie zwraca uwagi na otoczenie. Stoi w kącie, tyłem do wszystkich i raz za razem powtarza słowa piosenki, którą za chwilę będzie śpiewać na scenie. Do garderoby przyszłych idoli wchodzi jej mama. „Alu, chodź, zjesz” – mówi. „Przyniosłam ci chińszczyznę.” Ewelina patrzy na tę scenkę z odrobiną zazdrości, bo nie wie, czy jej mama pojawi się dziś w studiu. Tęskni za rodzicami, podobnie jak Szymon i Tomek. Dwaj twardziele lubią się, to widać. Ale jest między nimi rywalizacja. Zdaje się, że nie tylko o wygraną, ale także i o... Ewelinę. Podchodzą do niej na zmianę, prawią komplementy i całują...

Uczestnicy programu tak przywykli do kamer, że nie zwracają większej uwagi na fotoreporterów „Na żywo”. Jedynie Szymon żąda autoryzacji zdjęć. A mówiono, że to Tomek ma gwiazdorskie zapędy. Tymczasem sprawia wrażenie skromnego, a nawet nieśmiałego, chłopaka. Gdy Kuba Wojewódzki śmieje się, że dziewczyny będą koczować pod domem Tomka i wysyłać biustonosze i majtki pocztą – chłopak wydaje się speszony. Jego rodzice jako jedyni siedzą w studiu od południa. Martwią się o syna, mają uwagi dotyczące jego wyglądu czy ruchu na scenie.

Wszyscy śpiewają – nawet obsługa techniczna. Atmosfera podniecenia udziela się każdemu, zwłaszcza że na parkingu przed studiem robi się tłoczno. Rejestracje samochodów wskazują, że przyszłych idoli chcą oglądać ludzie z całej Polski. Uczestnicy programu o tym nie wiedzą. Ze spoconymi dłońmi, na drżących nogach czekają za sceną na swoją kolej. Jeszcze trochę i nadejdzie chwila, podczas której rozstrzygnie się wszystko...

Szymon Wydra

Oto król majonezu

Płynie w nim ukraińska krew, co widać i słychać. Elektryzuje fanki dzikim spojrzeniem i chropowatym głosem. Chwilowo do wzięcia.

Urodzony w Radomiu, rocznik 1976. Jeździ małym fiatem. Wie wszystko o majonezach. „Najlepszy jest >>kielecki<<, a >>hellman’s<< to masło” – mówi. Nie pije alkoholu. Szanuje przede wszystkim swoje struny głosowe i … kobiety. Nie panuje nad sobą i śpiewa wszędzie – ludzie w autobusach patrzą na niego jak na wariata.

Jest telewizyjnym weteranem. Śpiewał w Sylwestra w Dwójce, wystąpił w „Rowerze Błażeja”, przemknął przez „Szansę na sukces” z Piotrem Szczepanikiem. Przystojny, obdarzony mocnym głosem Szymon wpadł w oko autorce programu Elżbiecie Skrętkowskiej i – co zdarza się rzadko – dostał drugą szansę. Wygrał piosenką Ryszarda Rynkowskiego.

„Idol” ma być kolejnym szczeblem w karierze. Szymon liczy na propozycję dla siebie i istniejącego dziesięć lat zespołu „Karpe Diem” [:-) – przyp. red.]. Ma dystans do konkursów, bo – jak twierdzi – muzyka dotąd go nie zdradziła, ale ludzie z show – biznesu owszem.

Od początku podstawówki jest wierny rockowi. W trudnych czasach ojciec zachęcał go, żeby grał na weselach. „To nie ujma, ale na wesela zawsze będzie czas, jeśli coś w życiu nie wyjdzie.” Typ niepokorny. Gdy telewizyjni styliści chcieli obciąć mu włosy, kategorycznie odmówił. To samo powiedział ojcu.

Technik z wykształcenia, imał się wielu zajęć, żeby przetrwać. Kombinował uczciwie. Do 22. roku życia mył szyby na stacjach benzynowych. Ma dyplom gitarzysty klasycznego. Zaczynał od NRD-owskiej Muzimy, dziś gra na Ibanezie. Uczył się w szkole show – biznesu, teraz ma urlop dziekański na dziennikarstwie. Jego najwierniejszym kibicem jest dwanaście lat młodsza siostra Agata.

Śpiewa i komponuje. Pierwszy utwór z 1988 r. pt. „Nadzieja” zadedykował dziewczynie. Marzy o tym, by napisać piosenkę na poziomie „Zacznij od Bacha”.

Szymon zna swoją wartość. Uwaga Kuby Wojewódzkiego, że ma jeden z najlepszych wokali w tym kraju, jeszcze poprawiła jego samopoczucie.

Reedycja płyty "Bezczas"

CD + DVD

06.11.2006

"Gdzie jesteś dziś"

"Bezczas"

14.11.2005

"Życie jak poemat"